Orchid festival

Today we are visiting Kew Gardens for the Orchid Festival. It is held inside the Princess of Wales Conservatory at Kew Gardens - a remarkable multi climate glasshouse that allows visitors to move through different environments within a single space.

Dziś odwiedzamy Kew Gardens z okazji Festiwalu Orchidei. Festiwal odbywa się w oranżerii „Princess of Wales Conservatory” – imponującym obiekcie szklarniowym, w którym w jednym miejscu można zobaczyć rośliny z różnych stref klimatycznych.

Sir David Attenborough buried a time capsule in the foundations of the Princess of Wales Conservatory in 1985 while it was under construction. The capsule contains seeds of important food crops and several endangered plant species. It is intended to be opened in 2085, at a time when some of those plants may have become rare or extinct.

W 1985 roku, podczas budowy oranżerii, sir David Attenborough złożył w jej fundamentach kapsułę czasu. Umieszczono w niej nasiona ważnych roślin uprawnych oraz kilku gatunków zagrożonych wyginięciem. Kapsuła ma zostać otwarta w 2085 roku, gdy część z tych roślin może być już bardzo rzadka lub nawet nieobecna w środowisku naturalnym.

This year the festival focuses on Cameroon, celebrating the biodiversity and natural beauty of this country. The displays explore Cameroon’s varied landscapes, plants and wildlife through large horticultural installations and thousands of orchids.

Tegoroczna edycja festiwalu poświęcona jest Kamerunowi i podkreśla bogactwo przyrodnicze oraz różnorodność krajobrazów tego kraju. Ekspozycje nawiązują do lokalnej flory i fauny poprzez rozbudowane instalacje roślinne oraz tysiące orchidei.

Expert horticulturalists have created larger-than-life plant sculptures from living plants and colourful orchids, including towering giraffes, gorillas, roaring lions and hippos.

Doświadczeni ogrodnicy przygotowali efektowne, wielkoformatowe kompozycje z żywych roślin i barwnych storczyków, przedstawiające między innymi żyrafy, goryle, lwy oraz hipopotamy.

There are thousands of orchids on display, most of them robust hybrids well suited to exhibition. Colourful phalaenopsis and cymbidiums are arranged into sweeping arches and sculptural forms. Vandas and other tropical genera add further accent and variety to the display.

Na wystawie można zobaczyć tysiące orchidei, w większości gatunków dobrze przystosowanych do prezentacji w warunkach szklarniowych. Kolorowe falenopsisy i cymbidia tworzą rozległe łuki oraz przestrzenne kompozycje. Wandy i inne tropikalne rośliny stanowią uzupełnienie ekspozycji, wprowadzając dodatkową różnorodność form i barw.

Paranormal Activity

The Ambassadors Theatre is currently hosting “Paranormal Activity”. Written by Levi Holloway and directed by Felix Barrett of Punchdrunk, it follows a couple who begin to experience unsettling events after moving to London. I will not go into plot details to avoid spoilers, but the involvement of Felix Barrett alone was enough to convince us that this was something we should see.

So I got hold of tickets and off we went.

This was our first visit to the Ambassadors Theatre. Built in 1913, it is a Grade II listed building and relatively small by West End standards, seating around 400 to 440 people across two levels, with stalls at ground level and a single dress circle above. The modest size and intimate sightlines mean you are much closer to the actors and the action than in many larger theatres. We were seated downstairs, fairly close to the stage, which worked particularly well for this production.

The exterior is restrained and classical, with a stuccoed façade on West Street, pilasters, a deep cornice and a balustraded parapet. The building occupies a compact, almost triangular site.

Teatr Ambassadors wystawia obecnie „Paranormal Activity”. Autorem tekstu jest Levi Holloway, a reżyserii podjął się Felix Barrett z Punchdrunk. Historia opowiada o parze, która po przeprowadzce do Londynu zaczyna doświadczać niepokojących zdarzeń. Nie będę tu wchodzić w szczegóły, żeby niczego nie zdradzić, ale gdy tylko usłyszałam nazwisko Barretta, wiedziałam, że nie możemy tego przegapić.

Zdobyliśmy zatem bilety i ruszyliśmy do teatru.

Była to nasza pierwsza wizyta w tym teatrze. Budynek powstał w 1913 roku i jest obiektem klasy II na liście zabytków. To raczej kameralna scena jak na West End, mieszcząca około 400–440 widzów, z parterem i jednym balkonem. Dzięki niewielkim rozmiarom i dobrym proporcjom widowni ma się poczucie bliskości z aktorami i samą akcją. My siedzieliśmy na dole, dość blisko sceny, co w przypadku tego spektaklu było dużym plusem.

Z zewnątrz teatr prezentuje się dość powściągliwie, w klasycznym stylu, ze stiukową fasadą przy West Street, pilastrami i wyraźnym gzymsem. Obszar teatru jest mały i nieregularny, niemal trójkątny.

Inside, the theatre is decorated in an elegant Louis XVI style, with a colour palette traditionally associated with Parma violet, ivory and gold. It feels quite refined. The foyer and public areas feature decorative plasterwork and pilasters, with a pleasing circular space that leads into the auditorium.

We arrived quite early and had a drink. As the bar area is very small, and the auditorium had not yet opened, we waited in the corridor, sitting on the floor and using the time to unwind a little before being let in to find our seats.

Wnętrze zaskakuje eleganckim wystrojem w stylu Ludwika XVI, z paletą kolorów, w której dominuje fiolet, kość słoniowa i złoto. Całość jest dość wyrafinowana. Przestrzenie foyer mają dekoracyjne sztukaterie i przyjemny, półkolisty układ prowadzący do widowni.

Przyjechaliśmy dość wcześnie i mieliśmy sporo czasu, żeby napić się czegoś przed spektaklem. Bar jest jednak bardzo mały, a ponieważ widownia nie była jeszcze otwarta, rozsiedliśmy się na podłodze korytarza.

The play itself is highly atmospheric and genuinely unsettling without tipping into tackiness. The tone is creeping and tense, often very quiet, until it suddenly is not. The set represents a London home, shown as a cross-section over two floors, like a doll-house with one wall removed. Sound design, darkness and practical stage effects are used extensively, with some moments that feel closer to stage magic than conventional theatre, and which we are still trying to work out.

Silence is used deliberately and effectively, to the point where you can hear the audience holding its breath or reacting audibly. Modern horror does not often manage to sustain this level of unease, but this production does.

To sum it up, we liked it a great deal.

Sam spektakl jest bardzo sugestywny i naprawdę niepokojący, ale bez tanich efektów. Nastrój budowany jest powoli i konsekwentnie. Scenografia przedstawia londyński dom pokazany w przekroju, na dwóch poziomach, jak domek dla lalek bez jednej ściany. Ogromną rolę odgrywa dźwięk, światło (lub jego brak) i efekty realizowane na żywo. Niektóre z nich przypominają sztuczki iluzjonistyczne i do tej pory nie jesteśmy pewni, jak zostały zrobione. Cisza jest także używana w tym przedstawieniu bardzo świadomie. Widać i słychać reakcje widowni, w tym wstrzymywanie oddechu. Współczesny horror rzadko potrafi wywołać taki poziom napięcia, a tutaj to się ewidentnie udało.

Krótko mowiąć, bardzo nam się ten spektakl podobał.

Winter Lights 2025 part 2

See Winter lights 2025 part 1

Next, we find ourselves traversing the Chancellor Passage, where we stop for a moment at the permanent installation bit.fall by Julius Popp from Germany. This artwork (featured in my blog in 2024) is made of a cascading display of words, formed by thousands of precisely timed falling water droplets.

Następnie przechodzimy przez Chancellor Passage, gdzie zatrzymujemy się na chwilę przy stałej instalacji bit.fall autorstwa Juliusa Poppa z Niemiec. Ta praca (która znajdziecie już na na moim blogu w opisie festiwalu z zeszłego roku) składa się z kaskadowego pokazu słów, uformowanych przez tysiące precyzyjnie zsynchronizowanych spadających kropel wody.

Our exploration continues past "The Clew," a structure of 100 red lights encircling the Cubitt Steps Bridge (see also my previous year entry).

Kontynuując naszą trasę mijamy teraz „The Clew”, konstrukcję składającą się ze 100 czerwonych świateł otaczających Cubitt Steps Bridge (zobacz także mój wpis z zeszłego roku).

We then arrive at the Mackenzie Walk to view Aj Vana Be. This installation, crafted from 32 stacked bathtubs salvaged from socialist-era high-rise apartments, powerfully underscores the urgent need for water conservation.

Następnie docieramy do Mackenzie Walk, aby zobaczyć Aj Vana Be. Ta instalacja, wykonana z 32 wanien ustawionych jedna na drugiej, odzyskanych z apartamentowców z czasów socjalizmu, podkreśla pilną potrzebę oszczędzania wody.

At Riverside Circa, another light installation beautifully visualizes circadian and circannual rhythms. Each of the twelve light fixtures corresponds to the average light level for a specific month of the year, reflecting seasonal changes. On the other side there is a line of sparkling Christmas trees.(see the video clip as no pictures). On the other side there is a line of sparkling Christmas trees.

W Riverside Circa kolejna instalacja świetlna wizualizuje rytmy dobowe i okołoroczne. Każda z dwunastu opraw świetlnych odpowiada tu średniemu poziomowi światła w konkretnym miesiącu w roku, odzwierciedlając zmiany sezonowe (stąd jest tylko video). A po drugiej stronie ciągnie się linia świecących na złoto świątecznych choinek.

Westferry Circus consistently hosts impressive installations, and this year is no exception. "Error" by Vendel & de Wolf from the Netherlands takes center stage. Inspired by the role of errors in DNA and mutations in natural selection, "Error" is an abstract piece connecting universal randomness to technological chance.

Westferry Circus niezmiennie jest miejscem imponujących instalacji i ten rok nie jest wyjątkiem. Centralne miejsce zajmuje tu „Error”  firmy Vendel & de Wolf z Holandii. Zainspirowany rolą błędów w DNA i mutacjami w doborze naturalnym, „Error” jest abstrakcyjnym dziełem, opowiadającym o uniwersalnej i technologicznej przypadkowości.

In Columbus Courtyard, we find the "Wave" by the British Squidsoup collective. Approximately five hundred suspended orbs create the illusion of a breaking ocean wave.

Na Columbus Courtyard znajdujemy „Wave” autorstwa brytyjskiego kolektywu Squidsoup. Około pięćset zawieszonych kul tworzy tu iluzję rozbijającej się fali oceanicznej.

On Wren Landing, "Stitching Light," a collaboration between British and Bangladeshi artists, presents a poignant narrative. Utilizing traditional Bangladeshi materials like saris and jute, along with illuminated thread, the artwork shares the real-life stories of Bangladeshi women who have migrated to England.

Na Wren Landing „Stitching Light”, współpraca brytyjskich i bangladeskich artystów, przedstawia poruszającą opowieść. Wykorzystując tradycyjne bangladeskie materiały, takie jak sari i juta, a także iluminowane nici, ta instalacja opowiada prawdziwe historie kobiet które wyemigrowały z Bangladeszu do ​​Anglii.

Finally, in Cabot Square, the "Evanescent Droplets" by Atelier Sisu (Australia and Peru) tries to capture the fleeting nature of existence through the form of the soap bubble.

Na koniec, na Cabot Square, „Evanescent Droplets” autorstwa Atelier Sisu (Australia i Peru) próbuje uchwycic ulotną naturę bytu poprzez formę bańki mydlanej.

Winter Lights 2025 part 1

Canary Wharf’s Winter Lights festival makes its much-anticipated return to London for its ninth year. This year's trail features 12 impressive temporary installations alongside the well-loved permanent light artworks.

We begin our exploration with Artificial Humans, an installation by Atelier Haute Cuisine from Belgium, located between Adam’s Plaza and the Crossrail Place roof. Developed with the assistance of AI (DALL-E), this piece portrays figures hunched over their something, seemingly their mobiles  (although mobiles are not explicitly presented) - a commentary on modern life. Despite the figures being glowing with a warm light, they carry a sense of detachment, reflecting the emotional disconnect often seen in today’s society.

Po raz dziewiąty powraca do Londynu Festiwal „Winter Lights” w Canary Wharf. Tegoroczna trasa obejmuje 12 imponujących tymczasowych instalacji obok permanentnych espozycji sztuki świetlnej.

Naszą wizytę rozpoczynamy od Artificial Humans, instalacji autorstwa Atelier Haute Cuisine z Belgii, znajdującej się między Adam’s Plaza a dachem Crossrail Place. Zaprojektowana przez AI (DALL-E) praca przedstawia postaci ludzi pochylonych nad czymś, prawdopodobnie telefonami (choć telefony nie są same w sonie widoczne)  i jest komentarzem do współczesnego życia. Pomimo że postacie świecą ciepłym światłem, wydają się być odizolowane i emocjonalnie niedostępne.  

We then traverse Canary Wharf in the fading pre-sunset light, on our way towards Union Square. Along Bellmouth Passage at Crossrail Place Quayside, we discover vibrant new murals created by UK-based female artists for the Global Street Art’s London Mural Festival.  

Następnie w słabnącym świetle dnia przemierzamy Canary Wharf, kierując się do Union Square. Wzdłuż Bellmouth Passage w Crossrail Place Quayside odkrywamy nowe murale stworzone przez artystki z Wielkiej Brytanii z okazji London Mural Festival organizowanego przez Global Street Art.

At Union Square, we admire Portal by Lucid Creates, a monumental public art installation that stands 13 meters tall. The interior is lined with shifting, diffused LEDs, and the exterior covered withs mirrors seamlessly blends into the cityscape leaving visitors momentarily unsure of what is tangible and what is merely a reflection.

Na Union Square podziwiamy Portal autorstwa Lucid Creates, monumentalną publiczną instalację o wysokości 13 metrów. Wnętrze jest wyłożone diodami LED świecącymi zmieniającym się rozproszonym światłem, a zewnętrzna część instalacji, pokryta lustrami idealnie wtapia się w miejski krajobraz, pozostawiając zwiedzających na chwilę w niepewności, czy to, na co akurat patrzą jest realne, czy jest jedynie odbiciem.

Just around the corner on Water Street, we come across a giant bird installation by Luminariste. It is composed of 64 sections of fluorescent tubes, and the light sequences are modelled on birds in various phases of flight This piece quickly becomes one of my favourites.

Tuż obok, na Water Street natrafiamy na gigantyczną instalację przedstawiającą ptaki autorstwa Luminariste. Składa się ona z 64 sekcji świetlówek, a sekwencje świetlne są wzorowane na różnych fazach ptasiego lotu. Ta praca szybko staje się jedną z naszych ulubionych.

 Feeling hungry, we head to a street food corner of the festival to indulge in some burritos and doughnut “hot dogs.”

Zdecydowanie zgłodnieliśmy, więc udajemy się do rejonu festiwalu z jedzeniem ulicznym, gdzie pożeramy burrito i pączkowe „hot dogi”.

As darkness settles in, we head to Montgomery Square to see Mirage by Atelier Sisu (the artists are from Australia and Peru). Mirage is a large installation that examines the impact of social media on our perception of reality.

Gdy mrok się pogłębia, udajemy się na Montgomery Square, aby zobaczyć Mirage autorstwa Atelier Sisu (artyści pochodzą z Australii i Peru). Mirage to duża instalacja, która ma skłaniać do refleksji nad wpływem mediów społecznościowych na nasze postrzeganie rzeczywistości.

In contrast, Positive Spin at Jubilee Place fails to capture our attention, especially due to the crowd. This 5.5-meter-high structure, inspired by beachfront arcades, appeared to engage the children more than the adults.

The Eden Dock was also congested, but this time we chose to brave the crowds in order to see the Illusion Hole by UxU studio from Taiwan. Its precise and geometric arrangements create a captivating effect, as if light is being channelled into a swirling black hole on the water.

Natomiast Positive Spin w Jubilee Place nie przykuwa naszej uwagi, być może z powodu tłumu. Ta 5,5-metrowa konstrukcja, inspirowana grami z nadmorskich pasaży, wydawała się bardziej angażować dzieci niż dorosłych.

 Eden Dock również był zatłoczony, ale tym razem postanowiliśmy stawić czoła tłumom, aby zobaczyć Illusion Hole studia UxU z Tajwanu. Precyzyjny geometryczny układ tej instalacji tworzy efekt, jakby światło było kierowane do wirującej czarnej dziury na wodzie.

Batman unmasked Part 2

After the interactive part, we entered the Rogue's Gallery, a room splattered with (fake) blood and neon paint graffiti, and adorned with oil paintings hanging between glass cabinets. This gallery celebrated Batman's most formidable foes, including the costumes of the Riddler (Jim Carrey’s green suit with question marks), Joker (Joaquin Phoenix’s maroon red two-piece suit), Mr. Freeze (Arnold Schwarzenegger’s futuristic suit), Poison Ivy (Uma Thurman’s ivy corset dress), Harley Quinn (Margot Robbie’s outfit) and the nurse costume from The Dark Knight (done by Heath Ledger). The room was also filled with a fantastic selection of supervillain props and weapons.

Po części interaktywnej weszliśmy do Rogue's Gallery, pokoju zachlapanego (sztuczną) krwią i neonowymi graffiti, ozdobionego obrazami olejnymi rozwieszonymi pomiędzy szklanymi gablotami. Ta galeria upamiętniała najgroźniejszych wrogów Batmana, w tym kostiumy Riddlera (zielony garnitur Jima Carreya ze znakami zapytania), Jokera (czerwony dwuczęściowy garnitur Joaquina Phoenixa), Mr. Freeze'a (futurystyczny garnitur Arnolda Schwarzeneggera), Poison Ivy (sukienka z gorsetem z bluszczu Umy Thurman), Harley Quinn (strój Margot Robbie) i kostium pielęgniarki z The Dark Knight (noszony przez Heatha Ledgera). Ta część wystawy była również wypełniona dużą ilością rekwizytów i broni należącej do złoczyńców.

Our final stop was the Vehicle Bunker, where we were treated to a display of the Batmobile, driven by Robert Pattinson in The Batman (2022). This exhibition was a great way for fans to explore the world of Batman and get up close and personal with the props, costumes, and vehicles from the films.

Naszym ostatnim przystankiem był Vehicle Bunker, gdzie mogliśmy obejrzeć wystawę Batmobilu, którym jeździł Robert Pattinson w filmie The Batman (2022). Ta wystawa była świetną okazją dla fanów świata Batmana aby zobaczyć z bliska rekwizyty, kostiumy i pojazdy z filmów.