The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy at the Riverside Studios

Here we are in the theatre again. Today it is our favourite kind of spectacle, immersion style. We are seeing The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy, based on Douglas Adams’ iconic sci-fi comedy, and for the first time we find ourselves at Riverside Studios in London, Hammersmith.

I znowu jesteśmy w teatrze. Tym razem padło na nasz ulubiony rodzaj spektaklu, czyli formę immersyjną. Wybraliśmy się na The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy, inspirowany kultową komedią science fiction Douglasa Adamsa, a przy okazji po raz pierwszy trafiliśmy do Riverside Studios w londyńskim Hammersmith.

The story begins in an unusual pub setting, where we settle in with a drink of our choice thanks to our VIP tickets, and before we quite realise it, the actors blend in and start chatting with the audience. From that pub scene the performance expands into a series of interconnected spaces around the venue, and we move from room to room as the story unfolds. Arthur Dent, Ford Prefect, Zaphod Beeblebrox and a few others narrowly escape the destruction of Earth and hitch a ride on a passing spaceship, and we follow along. Along the way we meet the depressed yet wonderfully witty robot Marvin and join the quest to understand the mystery of Life, the Universe and Everything.

Wszystko zaczyna się w dość nietypowej przestrzeni pubowej. Z drinkiem w ręku, co było miłym dodatkiem do biletów VIP, spokojnie rozglądamy się dookoła, aż w pewnym momencie orientujemy się, że aktorzy już są wśród nas i zaczynają nawiązywać rozmowy z publicznością. Stamtąd akcja stopniowo przenosi się do kolejnych pomieszczeń, a my wędrujemy po całym budynku, podążając za historią. Arthur Dent, Ford Prefect, Zaphod Beeblebrox i kilku innych bohaterów w ostatniej chwili uchodzą z życiem przed zagładą Ziemi i ruszają w kosmiczną podróż, w którą zostajemy wciągnięci razem z nimi. Po drodze spotykamy Marvina, wiecznie przygnębionego, a przy tym błyskotliwego robota, i razem próbujemy zgłębić tajemnicę Życia, Wszechświata i Wszystkiego.

The performance is a blend of immersive staging, musical elements, dance and theatrical spectacle, and it lasts about ninety minutes. You do not strictly need to be deeply familiar with Douglas Adams’ books or the film adaptation to enjoy the experience, but knowing the story definitely helps you enjoy it more. As we had VIP tickets, which perhaps were not strictly necessary but we have no regrets, we also received a deck of cards printed with illustrations inspired by the book and the play. We stayed for one more soft drink afterwards, and then it was time to head off for dinner.

Całość łączy w sobie elementy teatru immersyjnego, muzyki, ruchu i wizualnego rozmachu, a spektakl trwa około półtorej godziny. Nie trzeba być zagorzałym fanem książek Adamsa ani znać filmu na pamięć, żeby dobrze się bawić, ale orientacja w tym świcie zdecydowanie dodaje przedstawieniu smaku. My skusiliśmy się na bilety VIP, co niekoniecznie dało jakieś wielkie przywileje, ale nie żebyśmy też szczególnie żałowali, zwłaszcza że dostaliśmy talię kart z ilustracjami inspirowanymi książką i spektaklem. Po przedstawieniu zostaliśmy jeszcze na jednego soft-drinka, a potem przyszedł czas ruszyć dalej, tym razem już na kolację.

Christmas at kew (2024 edition) part 3

Next comes the Electric Ribbon, a swirling ribbon of red light weaving through several trees. Behind it is Electric Bamboo, made up of thick bamboo poles with patterned holes, lit from within so the light shines through.

Potem pojawia się Electric Ribbon - wijąca się wśród drzew czerwona wstęga światła. Tuż za nią znajduje się instalacja Electric Bamboo, złożona z podświetlonych od środka grubych bambusowych słupów z wyciętymi wzorami.

We then enter the Fire Garden, where more than 20 metal Christmas-tree structures (between 1 and 1.75 metres tall) stand along either side of the path, each adorned with flaming lanterns. I suspect these are the same lanterns used to create the Sea of Fire in front of the Temperate House last year (see my blog entry from the previous season), repurposed for this year’s trail - which does not make this installation less peasant. We can feel the warmth of the fire, much appreciated on a cold night, and smell the burning wood and oil while watching the flickering flames in their orange glow.

Kolejna instalacja to Fire Garden, gdzie po obu stronach ścieżki stoi ponad 20 metalowych konstrukcji w kształcie choinek (o wysokości od 1 do 1,75 metra), każda udekorowana płonącymi lampionami. Podejrzewam, że są to te same lampiony, które w zeszłym roku posłużyły do stworzenia Sea of Fire przed Temperate House (o czym jest mój wpis na blogu z poprzedniego roku), teraz wykorzystane ponownie na tegorocznym szlaku  - co absolutnie nie umniejsza obecnej instalacji. Czujemy przyjemne ciepło ognia, szczególnie mile widziane w chłodny wieczór, i wyczuwamy zapach palącego się drewna oraz oleju, obserwując migoczące płomienie skąpane w pomarańczowej poświacie.

Rainbow Road - a path flooded with the colours of the rainbow - leads us to the Christmas Cathedral, a 39-metre-long installation made from tens of thousands of twinkling LED lights.

Rainbow Road - ścieżka skąpana we wszystkich kolorach tęczy - prowadzi nas do Christmas Cathedral, 39-metrowej instalacji złożonej z dziesiątek tysięcy migoczących świateł LED

From here, Candy Trees made of neon sticks guide us to the Meadow of Lights, where more than 10,000 flowers bloom using fibre-optic blades of light.

The final installation of this year’s trail is the Christmas Turkey Oak, a magnificent tree with its trunk and branches completely covered in countless tiny lights.

Stąd Candy Trees wykonane z neonowych słupów prowadzą nas do Meadow of Lights, gdzie ponad 10 000 kwiatów „rozkwita” dzięki światłowodowym światłom.

Ostatnią instalacją tegorocznego szlaku jest Christmas Turkey Oak - majestatyczne drzewo, którego pień i gałęzie są całkowicie pokryte niezliczonymi maleńkimi światełkami.

Christmas at Kew (2024 edition) part 2

The path leads us to what would be the first installation if we entered via Elizabeth Gate. We walk through a lit archway with star projections on the ground and into Snowy Lane, where illuminated silver and golden deer and reindeer are scattered among the trees. Representing friendly woodland spirits, they draw us into a fairy-tale atmosphere of the trail. Golden spruces and birch trees made from sparkling lights add to the effect.

Ścieżka prowadzi nas dalej do miejsca, które byłoby początkiem trasy, gdybyśmy weszli przez Elizabeth Gate. Przechodzimy przez podświetlony łuk w kształcie komety i trafiamy na Snowy Lane, gdzie między drzewami stoją świecące srebrnym i złotym światłem jelenie i renifery. Symbolizują one przyjazne duchy lasu i wprowadzają bajkowy klimat już od pierwszych kroków trasy. Całość dopełniają złote „świerki” i „brzozy”, stworzone z migoczących świateł.

We then approach Threshold, a five-metre-high structure shaped like a pair of spreading wings that slowly changes colour. It serves as a prelude to the next installation, Ombre, where clusters of six-petalled flowers gradually shift through different colours, creating a mesmerising effect. The remaining puddles from the rain reflect the light beautifully.

To warm ourselves up, we go for mulled wine/ hot chocolate.

Następnie pojawia się Threshold - pięciometrowa konstrukcja przypominająca rozłożone skrzydła, powoli zmieniająca kolory. To zapowiedź instalacji Ombre, gdzie kwiaty o sześciu płatkach płynnie przechodzą przez różne barwy. Światło pięknie odbija się w kałużach pozostałych po deszczu.

Aby się trochę rozgrzać, zatrzymujemy sie w barze na grzańca i gorącą czekoladę.

Then we approach the second major highlight of the trail: the Sea of Lights. This large-scale - enormous, really - ­installation fills the area in front of the Temperate House with thousands of LED light spheres moving in waves to a soundtrack. Beginning in the cedar trees, the lights flow across the lawn and over the building. It is truly impressive, and quite possibly my favourite installation this year.

Kolejnym głównym punktem programu jest Sea of Lights. To ogromna instalacja przed Temperate House: tysiące kul LEDowych świateł poruszają się falami w rytm muzyki. Światła zaczynają się wśród cedrów, rozlewają po całym trawniku i obejmują nawet budynek. Efekt jest imponujący i to prawdopodobnie moja ulubiona instalacja w tym roku.

In Cherry Tree Avenue, we encounter Sakura. The trees are lit from below by rings of bright neon at the base of their trunks, with colours and intensity changing in synchronisation with music.

W alei wiśniowej czeka instalacja Sakura. Drzewa są podświetlone neonowymi pierścieniami światła u podstawy pni, a ich kolory i intensywność zmieniają się w synchronizacji z muzyką.

We then pass Father Christmas and arrive at the fairground area, where the catering is located, and happily stop to devour a pizza (me) or rice with meat (Marcin).

Mijamy Świętego Mikołaja i docieramy do części z punktami gastronomicznymi, gdzie z przyjemnością robimy przerwę na pizzę (ja) i danie z mięsem i ryżem (Marcin).

The trail continues through the Sparkle Trees, where beams of light cut through the mist and thousands of sparkling points create something of a disco atmosphere. We saw this installation last year at Hillier Gardens (see my relevant blog entry), but it remains a lot of fun.

Dalsza część trasy prowadzi przez Sparkle Trees. Promienie laserów przecinają mgłę, a tysiące migoczących punktów tworzą niemal dyskotekową atmosferę. Widzieliśmy tę instalację już w zeszłym roku w Hillier Gardens (patrz mój wpis do bloga na ten temat), ale nadal robi ona na nas wrażenie.

The Baton Show, located near the treetop walkway, is difficult to photograph but very pleasant to watch. Rows upon rows of batons spread changing light patterns across the ground.

As we walk along the pond and cross an illuminated bridge, fish made of light bulbs appear to leap out of the water.

The Haze Arches - semi-circular light structures with mist emphasising the light - line the path across the bridge. They look as if they were steaming.

Baton Show w okolicach treetop walkway jest trudny do sfotografowania, ale bardzo efektowny na żywo. Długie rzędy świetlnych pałeczek pulsują zmieniając wzory i kolory.

Przechodząc obok stawu i przez podświetlony most, widzimy „świetlne ryby” wyskakujące z wody.

Haze Arches – lampy w postaci łuków, gdzie kolorowe światła podkreślone są przez mgiełkę (wygląda to, jakby lampy parowały) - towarzyszą nam na całej długości mostu.

Christmas at Kew (2024 edition) part 1

We start 2025 with a visit to Kew Gardens to see their light trail. The trail is approximately 3 km long and, in theory, takes about two hours to complete, though for us it was closer to three and a half ;). It is raining when we arrive, and we brace ourselves for a wet few hours, but the universe is kind: the rain slows to a light drizzle before we get too cold and miserable. It stops and returns a few times, but never becomes heavy again.

We enter via Victoria Gate, and as such the first installation we encounter is Christmas Presents. This consists of a series of two-metre-high arches with hanging ribbons lit by multi-coloured lights. Walking through them immerses us in light and colour, and our spirits immediately lift.

Rok 2025 zaczynamy wizytą w Kew Gardens i ich zimowym szlakiem świetlnym. Trasa ma około 3 km długości i teoretycznie powinna zająć dwie godziny, ale w naszym przypadku było to raczej trzy i pół ;). Kiedy przyjeżdżamy, pada deszcz i mentalnie przygotowujemy się na mokry, niezbyt przyjemny wieczór. Na szczęście los okazuje się łaskawy - deszcz szybko słabnie do lekkiej mżawki, zanim zdążymy naprawdę zmarznąć i przemoknąć. Co prawda kilka razy jeszcze wraca, ale już nigdy nie pada zbyt mocno.

Do ogrodów wchodzimy przez Victoria Gate, dlatego nasza pierwsza instalacja to Christmas Presents. To seria dwumetrowych łuków z wiszącymi wstążkami, podświetlonymi kolorowymi światłami. Przechodzimy przez nie, zanurzając się w barwach i świetle, co od razu poprawia nam nastrój.

From here we reach the Shadow Lanterns, which cast patterned light across an otherwise very dark pathway. At the end of this path, a tree is lit from behind and silhouetted against the sky.

Dalej trafiamy na Shadow Lanterns, które rzucają wzorzyste światło na inaczej nie oświetloną ścieżkę.

Next is the Snowflake Walk, an interactive path where snowflakes projected onto the ground appear and multiply beneath our steps. Ahead of us, beams of light move and swirl as we walk towards and through the Arch of Light.

Kolejną instalacją jest Snowflake Walk - interaktywna alejka, na której na ziemi pojawiają się i rozmnażają świetlne płatki śniegu reagujące na nasze kroki. Przed nami snopy światła wirują w powietrzu, prowadząc nas w stronę i potem pod Arch of Light.

We then arrive at one of the main highlights of the trail: the Palm House Show. Here, the circles and splashes of light are projected through the pond across the surface of Kew’s Palm House, all synchronised with music and fountains. A glowing snow-globe made of light reveals silhouettes of London landmarks, including Big Ben, which feels particularly fitting for the New Year. We stand on the platform to watch the show, which lasts about ten minutes and is excellent - though perhaps just half a mark below the one we saw at Blenheim earlier this season.

Jedną z głównych instalacji tej trasy jest - podobnie, jak w zeszłym roku - Palm House Show. Na fasadzie Palmiarni wyświetlane są światła lasera, zsynchronizowane z muzyką i fontannami. W ogromnej świetlnej kuli pojawiają się londyńskie symbole, w tym Big Ben, jako noworoczny akcent. Spektakl trwa około dziesięciu minut i robi duże wrażenie, choć minimalnie ustępuje temu, który widzieliśmy w tym sezonie w Blenheim.

And now it is time for churros.

A po tym spektaklu jest czas na małe co nieco, czyli churros.

Batman unmasked Part 2

After the interactive part, we entered the Rogue's Gallery, a room splattered with (fake) blood and neon paint graffiti, and adorned with oil paintings hanging between glass cabinets. This gallery celebrated Batman's most formidable foes, including the costumes of the Riddler (Jim Carrey’s green suit with question marks), Joker (Joaquin Phoenix’s maroon red two-piece suit), Mr. Freeze (Arnold Schwarzenegger’s futuristic suit), Poison Ivy (Uma Thurman’s ivy corset dress), Harley Quinn (Margot Robbie’s outfit) and the nurse costume from The Dark Knight (done by Heath Ledger). The room was also filled with a fantastic selection of supervillain props and weapons.

Po części interaktywnej weszliśmy do Rogue's Gallery, pokoju zachlapanego (sztuczną) krwią i neonowymi graffiti, ozdobionego obrazami olejnymi rozwieszonymi pomiędzy szklanymi gablotami. Ta galeria upamiętniała najgroźniejszych wrogów Batmana, w tym kostiumy Riddlera (zielony garnitur Jima Carreya ze znakami zapytania), Jokera (czerwony dwuczęściowy garnitur Joaquina Phoenixa), Mr. Freeze'a (futurystyczny garnitur Arnolda Schwarzeneggera), Poison Ivy (sukienka z gorsetem z bluszczu Umy Thurman), Harley Quinn (strój Margot Robbie) i kostium pielęgniarki z The Dark Knight (noszony przez Heatha Ledgera). Ta część wystawy była również wypełniona dużą ilością rekwizytów i broni należącej do złoczyńców.

Our final stop was the Vehicle Bunker, where we were treated to a display of the Batmobile, driven by Robert Pattinson in The Batman (2022). This exhibition was a great way for fans to explore the world of Batman and get up close and personal with the props, costumes, and vehicles from the films.

Naszym ostatnim przystankiem był Vehicle Bunker, gdzie mogliśmy obejrzeć wystawę Batmobilu, którym jeździł Robert Pattinson w filmie The Batman (2022). Ta wystawa była świetną okazją dla fanów świata Batmana aby zobaczyć z bliska rekwizyty, kostiumy i pojazdy z filmów.